← Radar

Konu: Veritabanı3 dk okuma

NocoDB ve Plane: Airtable'ı ve Jira'yı kendi sunucunda çalıştırmak

Bu neden önemli?

Kullanıcı başı ücret ve satır sınırı büyüyen bir ekipte hızla pahalanıyor, verin de başkasının sunucusunda duruyor. Kendin barındırmak bu iki sorunu çözüyor, ama bakım, yedek ve güvenlik güncellemesi sana geçiyor. Lisansı okumak da artık işin parçası: 'Açık kaynak' etiketi, aracın her kullanımda serbest olduğu anlamına gelmiyor.

Neden kendin barındırasın?

Airtable, Jira, Linear gibi araçlar kullanışlı, ama genelde kullanıcı başına ücret alıyorlar. Ücretsiz planlarda da satır ya da kayıt sınırı var. Proje tam büyümeye başladığında faturayla karşılaşıyorsun ve verin başka bir şirketin sunucusunda duruyor. Better Stack, birkaç gün arayla bu sorunu çözmeye çalışan iki aracı tanıttı: NocoDB ve Plane.

NocoDB: Veritabanına tablo arayüzü

NocoDB’yi ilk gördüğünde bir Airtable kopyası sanabilirsin. Asıl fark şu: Kendi veri deposunu dayatmıyor, var olan bir SQL veritabanının üstüne oturuyor. Belgelerine göre PostgreSQL ya da MySQL veritabanını bağlıyorsun (SQL Server ve Oracle kurumsal eklenti). Tabloların hemen bir hesap tablosu gibi görünüyor: Satır ekleyip düzenleyebiliyor, filtreleyip gruplayabiliyorsun. Izgara, galeri, form, kanban ve takvim görünümleri var. Her tablo için otomatik bir REST API de geliyor. Yani tek bir kurulumla hem bir yönetim paneli hem bir API elde ediyorsun.

Burada dikkat etmen gereken bir ayar var. Belgelere göre dış veritabanında şema düzenleme varsayılan olarak kapalı. Kapalıyken NocoDB’den kayıtları değiştirebilirsin, ama tablo ve sütun yapısına dokunamazsın. Belgeler bu ayarı gerçekten gerekmedikçe açmamanı söylüyor: Arayüzden yanlış bir sütun silmek, aynı veritabanını kullanan uygulamanı da bozar. Hiç dış veritabanı bağlamazsan NocoDB kendi verisini kendi deposunda tutuyor.

Kurulum kolay: nocodb/nocodb imajıyla tek bir docker run komutu yetiyor. Sunucu için PostgreSQL ve Redis’i de kuran bir Docker Compose betiği var. Videoya göre CRM, iç araç ve MVP arka ucu gibi işlerde iyi gidiyor, ama arayüz Airtable kadar cilalı değil.

Plane: Jira’nın sade hali

Plane bir proje yönetim aracı. İş kayıtları (issue), sprint karşılığı cycle’lar ve burndown grafikleri, büyük işleri bölmek için module’ler, kaydedilip paylaşılabilen görünümler, notlar için sayfalar ve analizler var. Arka uç Django, ön yüz React. Docker Compose dosyası PostgreSQL, Redis uyumlu Valkey, RabbitMQ ve S3 uyumlu bir dosya deposu ayağa kaldırıyor. Belgeler en az 2 çekirdek ve 4 GB RAM istiyor, üretim için 8 GB öneriyor. Kubernetes ile kurulum da mümkün.

Videoya göre Plane, Jira’ya göre çok daha az ayar karmaşası olan, hızlı bir araç. Eksiler de var: SSO gibi özellikler ücretli, Jira kadar eklenti yok ve yapay zekâ özellikleri ya bulut sürümünde ya da ücretli sürümde çalışıyor.

Lisanslar: “açık kaynak” her zaman aynı şey değil

İki aracı birlikte okumak lisans farkını görmek için iyi bir fırsat.

  • Plane Community Edition AGPL-3.0 lisanslı ve kullanıcı sınırı yok. AGPL’de yazılımı serbestçe kullanıp değiştirebiliyorsun. Değiştirdiğin bir sürümü ağ üzerinden başkalarına sunarsan kaynak kodunu da paylaşman gerekiyor. Belgelere göre Community, bulutun ücretsiz planıyla aynı özelliklere sahip. Ücretli planlar için ayrı bir sürüme, kapalı kaynak Commercial Edition’a geçmen gerekiyor.
  • NocoDB video çıktığında AGPL-3.0 lisanslıydı. 9 Ocak 2026’da Sustainable Use License’a (SUL) geçti. NocoDB bunu “fair-code” ve “kaynağı açık” (source-available) diye tanımlıyor; lisans OSI onaylı değil, yani klasik anlamda açık kaynak sayılmıyor. Kendi şirketinde iç araç olarak kullanmak, kendin barındırmak ve kodu iç kullanım için değiştirmek serbest. NocoDB’yi barındırılan bir hizmet olarak satmak ya da müşterilerine doğrudan NocoDB’ye erişim vermek ise ticari lisans gerektiriyor.

Ajanslar ve müşterilerine panel sunan ürünler için bu fark önemli. Kendi ekibin için kuruyorsan pratikte pek bir şey değişmiyor.

Kendin barındırmanın bedeli

Kullanıcı başı fatura gidiyor, yerine iş geliyor: güncellemeler, yedekler, HTTPS ve erişim kontrolü. Headscale yazımızda da aynı takası konuşmuştuk. Bu araçları internete açacaksan güncellemeleri geciktirmemek gerekiyor; GitLab ve Gitea açıkları bunun neden önemli olduğunu gösteriyor. NocoDB’yi canlı veritabanına bağlıyorsan ayrı ve yetkileri sınırlı bir veritabanı kullanıcısı açmak da iyi bir başlangıç.

Sonra ne oldu?

NocoDB artık tarih tabanlı sürüm numaraları kullanıyor; Ekim 2026’daki son sürüm 2026.10.0. Plane’in son sürümü Ağustos 2026’da çıkan v1.4.2. Plane Nisan 2026’da yeni self-hosted Commercial alımlarına 10, air-gapped kurulumlara 100 kullanıcılık alt sınır getirdi. Community Edition’da bir şey değişmedi: Hâlâ ücretsiz, AGPL lisanslı ve kullanıcı sınırı yok.

Düşün

  • Ekibinde kullandığın SaaS araçlarından hangisinin verisini yarın dışarı aktarman gerekse ne kadar uğraşırdın?
  • Kullandığın açık kaynak araçların lisansı, onları müşterilerine sunmana izin veriyor mu?

Videoyu izle

Tıklayınca video YouTube'dan yüklenir; o ana kadar bu sayfa YouTube'a hiçbir istek göndermez.
Kaynaklar (11, İngilizce)

Kendi cümlelerimizle yazılmış bir özettir, çeviri değildir. Tüm kaynaklar yukarıda.

Konu: Veritabanı3 dkVideo: Better Stack

İşe yarayan bir RAG sistemi: Parçalama, karma arama ve ölçmek

RAG, modele cevap vermeden önce kendi belgelerinden ilgili parçaları bulup vermek demek. Better Stack, Star Wars senaryolarıyla çalışan bir örnek üzerinden en sık yapılan hataları gösteriyor. Biz de videonun değinmediği adımları ekliyoruz: kelime ve anlam aramasını birleştirmek, yeniden sıralamak ve sonucu ölçmek.

Konu: Veritabanı3 dkVideo: Better Stack

Her dokuz uygulamadan biri Supabase anahtarını tarayıcıya gönderiyor: Hangisi sorun, hangisi değil?

Ocak 2026'da yayımlanan bir tarama, 20 bin küçük uygulamanın yaklaşık dokuzda birinin Supabase adresini ve anahtarını tarayıcıya giden JavaScript'te taşıdığını buldu. Bunların bir kısmı zaten herkese açık olması için tasarlanmış anahtarlar. Asıl tehlike, gizli anahtarın pakete girmesi ya da tablolarda Row Level Security'nin kapalı olması.