Talimat dosyası neden yetmiyor?
CLAUDE.md ya da AGENTS.md gibi dosyalar ajana “bunu yapma, şunu kullan” demenin en kolay yolu. Ama bunlar sonuçta bir rica. Ajan uzun bir görevin ortasında bu kurallardan birini unutabiliyor ya da kendince daha iyi bir yol bulduğunu düşünebiliyor.
Syntax’ın dinleyici sorularına ayrılan 1045. bölümünde Wes Bos ve Scott Tolinski’ye tam bunu soran biri vardı: Ajan yoldan çıkmasın diye ne yapıyorsunuz? Verdikleri cevapların ortak noktası şu: Önemli olan şeyleri yazıya değil, otomatik bir kontrole bağla.
Dört bariyer
1. Hook’lar: Kesin “hayır”. Claude Code’da hook, belli bir olay olduğunda çalışan küçük bir komut. Örneğin PreToolUse hook’u, ajan bir aracı kullanmadan hemen önce çalışıyor. Belgelere göre bu komut 2 koduyla çıkarsa ajanın o adımı engelleniyor ve ajan nedenini görüyor. “Lütfen rm kullanma” yazmak yerine, rm ile başlayan her komutu durduran birkaç satır yazıyorsun. Ajan istese de geçemiyor.
2. Testler ve linter’lar: Kalite ölçülebilir olsun. Wes, bir arayüz projesinde ekranın saniyede 55 karenin altına düşmediğini kontrol eden bir test yazdığını anlattı. Ajan bir şeyi yavaşlatırsa test kırılıyor, ajan da kendi hatasını görüp düzeltiyor. Daha önce anlattığımız anti-slop da aynı fikir: Kuralı söyleme, denetle.
3. Kapalı ortam: Zararı sınırla. Ajanı bir container içinde çalıştırınca, işler ters giderse bile etkisi o kutunun içinde kalıyor. Bilgisayarındaki diğer dosyalar ve anahtarlar ajanın erişiminde olmuyor. Konteyner ve sanal makine seçeneklerini kod izolasyonu yazımızda anlattık.
4. Önceden çizilmiş iş akışı: Seçeneği azalt. Scott, kod dışındaki işleri için ajana serbest alan bırakmak yerine adımları önceden belirlediğini anlattı. “Medya sunucum çalışıyor mu?” sorusunda ajan her seferinde yeni bir yol icat etmiyor. Önceden tanımlanmış bir otomasyon çalışıyor ve sonucu belli bir biçimde dönüyor. Bunun için kullandığı Swamp Club, yapay zekâyla kurulan otomasyonları kaydedip tekrar çalıştırılabilir ve denetlenebilir hâle getiren bir platform.
Kalite kontrolüne hangi araçları koyabileceğini vibe coding yazısında listeledik. Swamp Club’ın arkasındaki fikri, kurucusu Adam Jacob’la yapılan bölüm üzerinden yazılım fabrikası yazısında anlattık.
Yolda düzeltmek mi, durdurmak mı?
Bir de ajan çalışırken araya girip yön vermek (steering) meselesi var. Scott genelde ajanı tamamen durdurup baştan anlatmayı tercih ettiğini söyledi. Wes, Claude’un yolda verilen yönlendirmeye iyi tepki verdiğini, ama hiçbir aracın bu konuda tam tatmin etmediğini söyledi. Bölümde, bazı açık kaynak ajanlarda bu özelliğin hiç olmadığı da konuşuldu.
Pratik bir kural: Ajan yanlış bir varsayımla yola çıktıysa durdur. Sadece küçük bir ayrıntıyı kaçırdıysa yönlendir.
Peki ya fatura?
Bölümdeki başka bir soru da şirketlerin yapay zekâ harcamasını nasıl karşıladığıydı. Wes’in sosyal medyada yaptığı ankete göre cevaplar sınırsızdan aylık 200–500 dolar arası bütçeye kadar değişiyor.
Ne harcadığını görmek için Wes, CodexBar kullanıyor. Peter Steinberger’in yazdığı bu açık kaynak macOS uygulaması, menü çubuğunda Claude, Codex, Cursor, Gemini gibi servislerdeki kullanım sınırlarını ve harcamayı gösteriyor. Wes’e göre aylık abonelikleri bir haftada 1.100 dolarlık token kullanımına denk geliyordu. Yani yoğun kullanımda sabit ücretli abonelik, token başına ödemekten çok daha ucuz.
Ajan çalışırken boş beklediğin süre için de bölümde eğlenceli bir araç vardı: vibestretch, ajan uzun süre çalıştığında terminale esneme hatırlatması basıyor. Saati değil, gerçekten ajanı beklediğin süreyi sayıyor.
Düşün
- Senin talimat dosyandaki kurallardan hangisi aslında bir hook ya da teste dönüşebilir?
- Ajanın yaptığı en kötü hata ne olabilir? Onu engelleyen kontrol bugün yerinde mi?
Videoyu izle
Kaynaklar (5, İngilizce)
Kendi cümlelerimizle yazılmış bir özettir, çeviri değildir. Tüm kaynaklar yukarıda.