GitHub Universe 2026: Ajan trafiğine göre yeniden kurulan Git, Copilot Fusion ve zamanlanmış ajanlar

Rakamlar: Ajanlar GitHub’ı doldurdu

GitHub’ın yıllık geliştirici konferansı Universe, 28–29 Ekim’de San Francisco’da yapıldı. Syntax ekibi (Scott Tolinski, Wes Bos ve CJ) açılış konuşmasını yerinde izleyip yorumladı.

Konuşmanın arka planı GitHub’ın 28 Ekim’de yayımladığı Octoverse rakamlarıydı. Ekim 2025 ile Eylül 2026 arasında:

• 17,9 milyar push yapıldı. Bir önceki yıl 6,7 milyardı.
• 34,3 milyar commit atıldı (önceki yıl 12,9 milyar).
• GitHub Actions 45,4 milyar iş çalıştırdı (önceki yıl 14 milyar).
• Eylül 2026’da açılan pull request’lerin %40’tan fazlası bir ajanın ilk taslağıyla başladı. Mart’ta bu oran %17’ydi.

Git altyapısı neden değişiyor?

GitHub Ağustos’taki 8 saatlik kesintide kapasite sorununu zaten kabul etmişti. 21 Ekim’deki mühendislik yazısına göre veri merkezlerinin elektrik kapasitesi de sınırda. Bu yüzden depoları önce Microsoft’un Azure bulutuna kopyaladılar. Bugün Git trafiğinin yaklaşık yarısı Azure’dan sunuluyor.

Asıl değişiklik mimaride. Her depo birden fazla kopyada tutuluyor ve bir yazma işlemi, kopyaların çoğu onaylayınca tamamlanıyor (buna quorum deniyor). Eski düzende her yazma bütün depoyu kilitliyordu, yani en yavaş kopya herkesin hızını belirliyordu. İki değişiklik var:

• Dal başına quorum: Kilit bütün depo yerine tek bir referansa (dala) iniyor. Farklı dallara yazan ajanlar artık birbirini beklemiyor. GitHub’ın iç testlerinde bu, 3–4 kat daha fazla yazma demek.
• Depolama ile hesaplamayı ayırmak: Yazmalar Azure Blob Storage’a akıyor. Okumaları ise ihtiyaca göre çoğaltılan “sanal okuma kopyaları” karşılıyor. GitHub’a göre bir depo her yazma için 100 ile 1.000 arasında okuma alıyor, bu yüzden okumayı ayrı ölçeklemek büyük fark yaratıyor.

Copilot Fusion: Tek model yerine bir ekip

Copilot Fusion, model seçicide bir model değil, bir yönlendirici. Her istek için hangi modelin, ne kadar düşünerek ve hangi düzende çalışacağına kendisi karar veriyor:

• Single: Tek bir model işi baştan sona yapıyor.
• Cascade: Ucuz ve hızlı bir model taslak çıkarıyor. Bir hakem taslağı ya kabul ediyor ya da işi daha güçlü bir modele veriyor.
• Critique: Bir model taslak yazıyor, birkaç model paralel olarak eleştiriyor, ilk model eleştirilere göre düzeltiyor.

Fikir Eylül’deki HydraFusion deneyinden geliyor. GitHub’ın kendi çevrimdışı testlerinde bu düzen, TerminalBench 2.1’de Claude Opus 5’ten 4,9 puan daha iyi sonuç verirken tahmini maliyeti %67 düşürdü. Daha geniş DeepSWE testinde ise 1,5 puan geride kaldı (ikisi de GitHub’ın kendi ölçümü). Fusion artık VS Code, Copilot CLI, JetBrains ve Copilot masaüstü uygulamasında genel kullanımda. Ayrı bir ücreti yok, kullandığı modellerin normal fiyatını ödüyorsun. Bir uyarı: Elenen bir taslak dosyalarını değiştirdiyse bu değişiklikler kendiliğinden geri alınmıyor, commit’ten önce bakman gerekiyor.

Masaüstü uygulaması, Projects ve Automations

Copilot masaüstü uygulamasına önizlemede Projects eklendi. Bir projeye uzun süreli bir hedef veriyorsun, birden fazla depo ve destek dosyaları ekliyorsun. Copilot bu hedef için oturumlar açıyor ve hepsini “girdi bekliyor, çalışıyor, bitti” gibi gruplarda gösteriyor. Bulutta çalışan bir oturumu da artık github.com’dan, telefondan ya da Copilot CLI’daki /resume komutuyla aynı yerden sürdürebiliyorsun. Syntax ekibi bunun üzerine “editöre hâlâ ihtiyacımız var mı?” diye sordu.

Automations ise ajanı sohbetten çıkarıyor. Copilot’un bulut ajanı saatlik, günlük ya da haftalık bir takvimle ya da bir olayla çalışıyor: yeni issue, yeni pull request ya da bir PR’a gelen yeni commit. Şimdilik sadece özel ve şirket içi depolarda var. Yazma yetkisi olmayan kişilerin tetiklediği olaylar varsayılan olarak yok sayılıyor, bu da prompt injection riskini azaltıyor. Her çalışma hem yapay zekâ kredisi hem Actions dakikası harcıyor; çalışma başına ve günlük harcama sınırı koyabiliyorsun. Aynı fikrin açık kaynak ve yetkisi daha sıkı tutulan bir sürümünü GitHub Agentic Workflows yazısında anlatmıştık.

Biçimi belli olmayan sırlar

Son duyuru güvenlik tarafında. GitHub’ın push protection özelliği, bilinen biçimdeki anahtarları (örneğin AWS anahtarlarını) push sırasında yakalayıp engelliyordu. Yeni bir sınıflandırıcı artık kodun bağlamına bakarak, belli bir kalıbı olmayan şifreleri de yakalamaya çalışıyor. GitHub’a göre ilk sonuçlarda sır yakalanan push sayısı iki katından fazla arttı. Özellik herkese açık önizlemede, varsayılan olarak kapalı ve ücretli GitHub Secret Protection ya da Advanced Security gerektiriyor. Sızan anahtarların neden bu kadar hızlı istismar edildiğini sızan anahtarlar yazımızda anlatmıştık.

Düşün

• Kendi ajan kurgunda pahalı bir modeli her iş için mi kullanıyorsun? Ucuz bir modelin taslağını güçlü bir modelin kontrol ettiği bir düzen sana ne kadar kazandırırdı?
• Deponda her gece kendi kendine çalışan bir ajan olsaydı, ona hangi işi verirdin ve hangi yetkiyi asla vermezdin?

Kendi cümlelerimizle yazılmış bir özettir, çeviri değildir. Tüm kaynaklar yukarıda.